جهان هستی

جهان هستي به مجموعه عالم خلقت اطلاق ميگردد كه بنا به براورد منجمين در 15 ميليارد سال قبل در اثر انفجار بزرگ تشكيل گرديد. سرآغاز جهان: جهان با انفجاری بزرگ به نام بیگ بنگ (bigbang)یا مهبانگ متولد شد* و از آن انفجار به بعد در حال انبساط است. پایان و زندگی جهان: جهان اکنون در حال انبساط است و بنابر یافته های جدید علمی تا ابد در حال انبساط خواهد بود تا ماده ه موجود در آن تمام شود که پس از آن احتمالا پس از 10 به توان 298 سال جهان عاری از هرگونه ماده ای حتی یک پروتون به صورت سرد و تاریک البته با یک تابش زمینه ی خفیف به انبساط خود ادامه خواهد داد.

البته معتقدان به فرضیه ی جهان های موازی بر این باورند که انفجار بیگ بنگ امری عادی است که هنگامی که دو جهان موازی به هم برخورد می کنند شکل می گیرد. برای اینکه جهان های موازی را تصور کنید دو صفحه ی موازی با هم را در نظر بگیرید که با فنری به هم متصلند که از هم دور و نزدیک می شوند. این فنر همان گرانش است که وقتی صفحه ها را به هم نزیک کرد با هم برخورد می کند و انفجار بزرگ رخ می دهد.

منابع: اسرار کائنات نوشته پروفسور آبراهام(ابراهیم) ویکتوری مقدمه ی دکتر فتح الله کاسمی بر جلد 2 کتاب اسرار کائنات

نهنک عشق من 6

میشه دنیارو پیچوندش 4

منم و یه دونه سیکار 5

ژئودزی

ژئودزی، یا مساحی، علم اندازه‌گیری و تهیه نقشه از سطح زمین است

نام
ریشه یونانی کلمه ژئودزی به معنای تقسیم کردن زمین است. این تعریف نشان می‌دهد که از نظر تاریخی، ژئودزی با تهیه نقشه و تجزیه و تحلیل در مورد وضعیت زمین و داده‌های مکانی ارتباط نزدیکی دارد. شاخه‌ای از ریاضیات کاربردی‌ست که ابعاد، حرکات، و فیزیک زمین را مورد بررسی قرار می‌دهد.

شاخه‌های مختلف
ژئودزی شعبه‌ها و شاخه‌های گوناگونی را دار می‌باشد:
[ژئودزی فیزیکی]
ژئودزی ماهواره‌ای
[ترازيابي دقيق]

کلیات
ژئودزی معمولاً به طریقه یا روشی اطلاق می‌شود که برای تهیه نقشه‌های دقیق از یک منطقه بسیار وسیع نظیر یک کشور یا یک استان به کار می‌رود. در این نوع نقشه برداری زمین مسطح فرض نشده بلکه انحناء آن در نظر گرفته می‌شود به همین جهت محاسبات روی سطح بیضوی شکلی که به جای شکل زمین انتخاب می‌گردد انجام می‌گیرد. براي نمايش عوارض بر روي نقشه نيز از سيستم تصوير استفاده مي‌گردد

کاداستر

کاداستر نقشه برداری ثبتی است، یعنی نقشه برداری که ارزش حقوقی داشته باشد و بتوان بر اساس مرزهای آن سند مالکیت صادر کرد.
عملیات تهیه نقشه‌های ثبتی (کاداسترال) را می‌توان در مراحل زیر خلاصه نمود:
تهیه نقشه از تمام و یا قسمتی از شهرها
تهیه نقشه از روستاها
تهیه نقشه از زمینهاواملاک در شهرها و روستاها
تهیه نقشه از مزارع و مراتع

ادوات
لوازم ادوات و نیروی کار لازم برای تهیه نقشه‌های ثبتی:
- دوربین نقشه برداری ترجیحاً توتال استیشن با دقت عالی و سرعت مناسب برای سرعت بخشیدن به کار.
-داشتن نیروی کار بسیار ماهر در امور ثبتی و توانایی تشخیص مسایل ثبتی.
-داشتن نیروی کار ماهر در زمینه تهیه کروکی های دقیق از عرصه واعیان املاک.
-نقشه بردار ماهر و هماهنگ با کروکی کش
-استفاده از نرم افزارهای مناسب جهت ترسیم مانند Auto Cad و Mictrostation

کاداستر در ایران
در ایران تهیه نقشه‌های ثبتی بدین صورت می‌باشد:
عملیات صحرایی که توسط گروه نقشه برداری انجام می‌شود.
عملیات کاتوگرافی که در دفاتر انجام می‌شود.
تایید نقشه‌های ثبتی بر عهده سازمان ثبت املاک می‌باشد.
نقشه‌های ثبتی عموماً در مقیاسهای ۵۰۰/۱و۱۰۰۰/۱ ارایه می‌شود.
نقشه‌های ثبتی را می‌توان از راه‌های مختلف دیگر نیز تهیه نمود از جمله:
بوسیله عکسهای هوایی و کارتو گرافی
توسط اسکنر های لیزری و نرم افزارهای مربوطه
بوسیله دوربینهای عکاسی بسیار قوی و نرم افزار های مربوطه
بوسیله عکسهای ماهواره‌ای و غیره...
که تمامی روشهای فوق برای عملیات با متراژ بالا به صرفه بوده و هزینه‌بر می‌باشند. ساده ترین و بهترین و دقیقترین روش برای متراژهای نه‌چندان زیاد استفاده از دوربین های توتال وجی پی اس های دو فرکانسه دقیق می‌باشد.

فتوگرامتری

فتوگرامتری فرآیند اندازه گیری مختصات هندسی اجسام از روی عکسهای هوایی است. به‌عبارت دقیق تر فتوگرامتری عبارتست از هنر، دانش و فن‌ تهیه اطلاعات درست عوارض از طریق اندازه گیری، ثبت و تفسیر بر روی عکس و یا سایر مدارکی که در بر دارنده اثری از انرژی الکترومغناطیس بازتابیده شده باشد.
عکس مهم‌ترین منبع اطلاعاتی در این علم می‌باشد و اصول کار در فتوگرامتری بر روی عکسهای هوایی است.
عموماً فتوگرامتری را به دو شاخه فتوگرامتری متریک و فتوگرامتری تفسیری تقسیم بندی می‌کنند.
در فتوگرامتری متریکی، اندازه گیریهای کمی مطرح است، یعنی با استفاده از اندازه گیریهای دقیق نقاط از طریق عکس می‌توان فواصل حجم، ارتفاع و شکل زمین را تعیین کرد، که معمولترین کاربردهای این شاخه از فتوگرامتری تهیه نقشه‌های مسطحاتی و توپوگرافی از روی عکسهاست. اما فتوگرامتری تفسیری خود به دو شاخه تفسیر عکس و سنجش‌از‌دور تقسیم می‌شود.
در قسمت تفسیر عکس بیشتر مطالعات کیفی بر روی عکس انجام می‌گیرد، به‌عنوان مثال وضعیت پوشش گیاهی یک منطقه و یا میزان جمعیت یک شهر را از طریق عکس مورد مطالعه و تحقیق قرار می‌دهند.
عکسهای هوایی امروزه حداقل در دو رشته بزرگ علمی یعنی فتوگرامتری به معنی کلی تهیه نقشه از عکسهای هوایی و دیگری تفسیر به معنی شناسایی و تشخیص عوارض و اشیاء از روی تصویر به کار می‌روند و دارای شروع و تاریخ هم‌زمانی می‌باشند که بتدریج و با پیشرفتهای تکنولوژی، این دو رشته توسعه یافته و در نتیجه، استفاده و ابزار برای دو گروه کم کم از هم فاصله گرفته و در هر یک، تخصص های جداگانه‌ای به وجود آمده و بتدریج نیز اضافه خواهد شد.
عکسبرداری هوایی برای هر دو مصارف فوق دارای قدمت چندان زیادی نیست، بلکه تاریخ آن کم و بیش مقارن با پیدایش هنر و علم عکاسی و همچنین، صنعت هوانوردی است. اولین گزارش کتبی اختراع عکسبرداری به علوم آکادمی علوم و هنرهای فرانسه به سال ۱۸۳۹ باز می‌گردد. این عکسبرداری توسط دو فرانسوی به نامهای داگر و نیپس انجام گرفت. اولین گزارش قطعی پرواز هواپیما نیز مربوط به ۱۷ دسامبر ۱۹۰۳ به‌وسیله برادران آمریکایی رایت می‌باشد، بنابراین باید توجه نمود که تاریخ عکسبرداری هوایی به زمان بینابین دو تاریخ فوق برمی گردد. اولین عکسبرداری هوایی از اروپا (فرانسه) به وسیله G.S.Tournachon که بعداً Nadar نامیده شد، در ۱۸۵۸ در پاریس انجام گردید و مقارن با او، یعنی مجدداً در همان سال شخص دیگری به نام Laussedat با دوربین عکاسی و فیلمهای شیشه‌ای که با خود در بالن داشت، از دهکده‌ای نزدیک عکسبرداری نمود. او توانست از عکسها نقشه توپوگرافیک تهیه نماید و دومی موفق به تجزیه و تحلیل ریاضی برای برگردان تصویر پرسپکتیو به تصویر ارتوفتو شد. در آمریکا، اولین عکس هوایی که با بالن گرفته شد، به تاریخ ۱۳ اکتبر ۱۸۶۰ ثبت گردید. این عکس از ارتفاع ۱۲۰۰ پایی (۳۶۵ متری) از بندر بوستون گرفته شده و در اتحاد جماهیر شوروی سابق، تاریخ اولین عکسبرداری هوایی به سال ۱۸۸۶ بر می‌گردد.
اولین فیلمبرداری هوایی به‌وسیله ویلبر رایت در ۱۹۰۹ با هواپیما از چنتوچیلی ایتالیا انجام شد. ولی استفاده عظیم از عکسهای هوایی، در ارتش و از جنگ جهانی اول بود، در حالی که برای مصارف غیر نظامی، از جنگ جهانی دوم به طور وسیع آغاز گردید. با پیشرفت در صنایع شیمیایی و تهیه فیلم بهتر و همچنین تکنولوژی هوایی، در مجموع، این شاخه از علوم توسعه پیدا نمود. دوربینهای عکسبرداری هوایی با پیشرفتهای شگرف در صنعت و هنر ساختمان عدسیها به حد بسیار مرغوب رسید. ساختمان انواع فیلمهای سفید و سیاه بصورت پانکروماتیک و مادون قرمز توسعه یافت و فیلم رنگی نیز از ۱۹۳۵ بصورت کداکرم عرضه گردید. فیلمهای رنگی کاذب نیز کاربردی عظیم در تفسیر پیدا نمود

رشته‌های مختلف نقشه برداری

1-نقشه برداری مسیر: برای طرح و پیاده کردن مسیرها از قبیل راه و راه آهن و کانال کشی و غیره استفاده می‌گردد.
2-نقشه برداری زیرزمینی: موضوع آن برداشت یا پیاده کردن نقشه‌های تونل و معادن و غیره است.
3-نقشه برداری هیدروگرافی: به منظور داشتن موقعیت عمق دریاها و رودخانه‌ها جهت عبور و مرور کشتی ها استفاده می‌شود.
4-نقشه برداری نظامی: برای تهیه نقشه‌های نظامی و تعیین نقاط استراتژیکی و دفاعی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
5-نقشه برداری ثبتی: که هدف آن تعیین حدود اراضی و مساحت قطعات ملکی است.
6-نقشه برداری شهری:برای تهیه و اجرای طرحهای جامع و تفصیلی و هادی شهرها به کار می‌رود

شاخه‌ها نقشه برداری

به علت وسعت زیاد نقشه‌برداری تقسیمات مختلفی برای آن در نظر گرفته اند:
1- ژئودزی: برای تعیین و بررسی شکل و ابعاد زمین
2- توپوگرافی: برداشت و نمایش شکل زمین و محاسبه مساحت وارتفاع هدف اصلی آن تهیهٔ نقشه‌های ارتفاعی است
3- فتوگرامتری: تهیهٔ نقشه با عکس برداری زمینی ،هوایی یا ماهواره ای
4- کارتوگرافی: مراحل ترسیم نقشه را گویند تنها بخش نقشه برداری است که هنر در آن دخیل است
5- سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS): در این سیستم همه اطلاعات به صورت مکان مرجع دسته بندی می‌شوند و کاربردهای فراوانی دارد از جمله ذخیره، بازیابی، به هنگام سازی و پردازش داده‌های مکانی به منظور اتخاذ یا پشتیبانی یک تصمیم برای حل یک مسئله به بهترین روش و کمترین هزینهرا ممکن می سازد.
6- سنجش از دور (RS): جمع‌آوری اطلاعات از عوارض سطح زمین، بدون تماس فیزیکی بیشترین اتکای آن به تصاویر ماهواره‌ای است
7- كاداستر: نقشه برداری ثبتي و يا نقشه برداري كه ارزش حقوقی داشته باشد
8- آب‌نگاري:یا همان هیدروگرافی تهیه نقشه و دادهای مکانی از ژرفای آبها

نقشه برداری

تعیین موقعیت نسبی نقاط واقع در سطح زمین و یا نزدیک به آن هدف اصلی نقشه‌برداری است. از این تعریف ساده چنین استنتاج می‌شود که هدف، تعیین مختصات نقاط در سه بعد است. در بعضی موارد، برای تعیین موقعیت، بعد زمان نیز مورد توجه قرار می‌گیرد (سنجش های نجومی و نقشه برداری ماهواره ای).
مختصات مطلوب می‌تواند مختصات دکارتی Z,Y,X و یا مختصات عرض و طول جغرافیایی باشد.
معمولاً عملیات نقشه‌برداری شامل دو مرحله برداشت (یا اندازه‌گیری) و محاسبه و ارائه نتایج کار است. در مرحله اندازه گیری، از وسایل و دستگاه‌ها و نیز روش های مختلفی استفاده می‌شود تا داده‌های لازم برای مرحله دوم بدست آید. نتایج کار به صورتهای آنالوگ (نقشه، مقاطع طولی و عرضی و ...) و یا ارقامی ( مانند جدول‌ها، مدل‌های رقمی زمین) ارائه می‌گردد.
در نقشه برداری از مناطق کوچک اثر کرویت زمین تقریباً ناچیز است و می‌توان زمین را در منطقه کوچکی مسطح در نظر گرفت. در مواقعی که زمین را مسطح فرض کنیم روش نقشه‌برداری مسطحه نامیده می‌شود این فرضیه مادامیکه سطح منطقه مورد نظر از چند صد کیلومتر مربع تجاوز نکند قابل قبول است. نقشه‌برداری مسطح برای کارهای مهندسی، معماری، شهرسازی، باستانشناسی، کارهای ثبت و املاکی، تجاری، اکتشافی بکار می‌رود. براي نمايش اطلاعات جمع‌اوري شده در نقشه‌برداري از سيستم تصوير استفاده مي‌گردد.